حق جو

حق جو،حقوق ملکی،قرارداد،ثبت شرکت،خانواده

حق جو

حق جو،حقوق ملکی،قرارداد،ثبت شرکت،خانواده

تغییرات شرکت - تنظیم و ثبت صورت جلسه شرکت ها - حق جو

تغییرات شرکت ها

بعد از ثبت شرکت ها ممکن است، شرکت ها دچار تغییراتی شوند که معمول ترین  تغییرات شرکت، تغییر آدرس شرکت است. تمام تغییراتی که بعد از ثبت در شرکت ایجاد می شوند، حتما باید ثبت شوند.

در شرکت های تضامنی و نسبی تغییرات در شرکت با توافق تمام شرکا، در شرکت با مسئولیت محدود تغییرات با تصویب سه چهارم شرکا که بیش از نیمی از سرمایه را در اختیار دارند و در شرکت های سهامی تغییرات مهم شرکت اکثرا با تصویب مجمع عمومی فوق العاده و در غیر این صورت با تصویب مجمع عمومی عادی یا هیئت مدیره ایجاد می شود.

 

انواع تغییرات شرکت ها

  • انحلال شرکت
  • کم یا زیاد کردن میزان سرمایه شرکت
  • ورود یا خروج شریک یا شرکا
  • تغییر نام، موضوع یا آدرس شرکت.
  • تغییر افرادی که حق امضا دارند.
  • تبدیل سهام شرکت به سهام با نام یا بی نام.
  • نقل و انتقال سهام در شرکت های سهامی خاص.
  • تغییر اساسنامه.
  • تصویب ترازنامه سود و زیان.
  • تصویب بیلان مالی
  • انتخاب یا تمدید مدت ماموریت بازرسان یا مدیران شرکت.
  • تعیین سمت اعضا هیئت مدیره

 

تغییر شرکت ها

 

شرکت سهامی عام

در هر زمان که سرمایه شرکت از مقدار حداقل قانونی آن کمتر شد، باید در مدت یکسال با افزایش سرمایه شرکت، کسری سرمایه جبران شده و به این حداقل قانونی برسد. هر یک از سهامداران در شرکت سهامی عام به میزان مبلغ اسمی سهامشان نسبت به شرکت مسئولیت دارند. هریک از صاحبان سهام می توانند به راحتی و بدون نیاز به کسب موافقت سایر سهامداران، سهام متعلق به خود را به دیگران منتقل کنند.

 

نحوه انتخاب مدیران

مدیران در شرکت سهامی عام و خاص حتما باید از بین سهامداران انتخاب شوند و کلا یا بعضا توسط مجمع عمومی قابل عزل می باشند. اما با توجه به اینکه معمولا سهامداران صلاحیت و تخصص کافی برای مدیریت را ندارند، در عمل دیده شده است که سهامداران بخشی از سرمایه خود را به فرد متخصص در امر مدیریت واگذار کرده تا او بتواند به عنوان سهامدار عضوی از هیئت مدیره شرکت شود. البته ضمن یک قرارداد از او تعهد می گیرند که در صورت عزل یا پایان مدت مدیریت سهام شرکت را پس دهد. اعضا هیئت مدیره در شرکت سهامی عام حداقل 5 نفر بوده که مدت مدیریت آنها دو سال و البته قابل تمدید می باشد.

با وجود اختیاری که برای مجمع عمومی در نظر گرفته شده است تا بتواند اعضای هیئت مدیره را عزل کند، اگر عزل بدون مورد و باعث ضرر اعضای هیئت مدیره شود از این جهت می توانند مطالبه خسارت کنند در غیر این صورت به هیئت مدیره عزل شده خسارتی تعلق نمی گیرد.

مجمع عمومی صاحبان سهام فقط به موضوعاتی که در دستور جلسه قید شده است رسیدگی می کند و مشخص است که هیئت مدیره هرگز عزل اعضای خود را در دستور جلسه مجمع عمومی قرار نمی دهد. برای حل این مشکل دو راه حل وجود دارد اول اینکه سهامداران می توانند حساب سود و زیان و ترازنامه اعضا هیئت مدیره را تصویب نکنند و اینگونه اعتراض خود نسبت به هیئت مدیره را نشان دهند. راه حل دوم این است که یک پنجم سهامداران تقاضای تشکیل مجمع عمومی برای عزل هیئت مدیره را مطرح کنند.

نکته دیگری که در رابطه با عزل هیئت مدیره اهمیت دارد این است که اگر عضو عزل شده هیئت مدیره از کارکنان شرکت یا سهامداران باشد عزل او از هیئت مدیره موجب اخراج او از شرکت نمی شود و می تواند به عنوان کارمند یا سهامدار بازهم در شرکت حضور داشته باشد.

 

تغییر شرکت ها

 

شرکت سهامی خاص

در این شرکت هریک از صاحبان سهام می توانند به راحتی و بدون نیاز به کسب موافقت سایر سهامداران، سهام متعلق به خود را به دیگران منتقل کنند.

شرکت های سهامی خاص باید 10% از کل درآمد خود را به عنوان مالیات به دولت پرداخت کنند.

 

نحوه انتخاب مدیران

مدیران در شرکت سهامی عام و خاص حتما باید از بین سهامداران انتخاب شوند و کلا یا بعضا توسط مجمع عمومی قابل عزل می باشند. اعضا هیئت مدیره در شرکت سهامی خاص حداقل 3 نفر بوده که مدت مدیریت آنها دو سال و البته قابل تمدید می باشد.

 

شرکت تضامنی

نحوه انتخاب مدیران شرکت تضامنی

مدیر شرکت تضامنی فرد واحدی است که یا از بین شرکا یا از بین افراد خارج از شرکت، با توافق همه شرکا انتخاب می شود و ممکن است طبق شرایط مذکور در اساسنامه یا با توافق شرکا عزل شود. در صورتی که عزل او باعث ورود ضرر و زیان به وی شود می تواند از شرکت مطالبه ضرر و زیان کند.

در مواقعی هم ممکن است مدیر شرکت، ضمن اساسنامه شرکت مشخص شود که در این صورت حق استعفا ندارد همچنین نمی توان او را عزل کرد مگر با توافق تمام شرکا شرکت تضامنی.

اختیارات مدیر شرکت تضامنی

مدیر شرکت تضامنی باید در حدود اختیاراتی که طبق اساسنامه شرکت به او داده شده است عمل نماید و اگر چهارچوب این اختیارات را رعایت نکرده و از اختیارات خود تجاوز کند مثلا معامله ای را منعقد کند یا تعهدی را از طرف شرکت قبول کند که در حوزه اختیارات او نبوده است، شرکت در قبال اینگونه اعمال او مسئول نخواهد بود.

تقسیم سود شرکت تضامنی

در شرکت تضامنی، اگر در اساسنامه شیوه خاصی برای تقسیم سود بین شرکا در نظر گرفته نشده باشد، سود شرکت به نسبت سهم الشرکه شرکا بین آنها تقسیم می شود.

اگر شرکت تضامنی دچار ضرر شده و بخشی از سرمایه آن از بین رفته باشد، تا زمانی که این میزان سرمایه شرکت جبران نشده است سود شرکت بین شرکا آن تقسیم نمی شود.

مسولیت شرکا در برابر طلبکاران شرکت تضامنی

در زمان انحلال شرکت تضامنی در صورتی که شرکت به میزان کافی دارایی برای پرداخت دیون خود داشته باشد، دیون طلبکاران را پرداخت می کند ولی اگر شرکت ورشکسته شده یا دارایی آن برای پرداخت دیون طلبکاران کفایت نکند مسئولیت شرکا از این زمان آغاز می شود. به این صورت که طلبکاران می توانند به هر یک از شرکا که خواستند مراجعه کرده و تمام یا بخشی از طلب خود را از او مطالبه کنند. شریک مزبور باید طلب آنان را بپردازد و نمی تواند از پرداخت طلب آنان سرباز زند یا آنان را به سمت سایر شرکا سوق دهد.

 

تغییر شرکت ها

 

شرکت با مسئولیت محدود

اگر هر یک از شرکا بخواهند سهم الشرکه خود را به دیگری منتقل کنند باید با اذن اکثریت شرکا که سه چهارم سرمایه شرکت را در اختیار دارند، این کار را انجام دهند.

در شرکت با مسئولیت محدود انتقال سهم الشرکه به موجب سند رسمی انجام می شود.

مدیر شرکت با مسئولیت محدود کسی است که یا از بین شرکا یا از بین افراد خارج از شرکت انتخاب می شود و تمام اختیارات لازم برای انجام عمل مدیریت را دارد مگر به موجب اساسنامه اختیاراتش محدود شده باشد.

تصمیمات مربوط به شرکت با مسئولیت محدود معمولا براساس رای اکثریت شرکایی که بیش از نصف سرمایه را در اختیار دارند یا براساس رای اکثریت عددی شرکا گرفته می شود.

در شرکت با مسئولیت محدودی که دارای بیش از 12 نفر شریک باشد طبق قانون باید هیئت نظارت 3 نفره ای از بین شرکا برای مدت یکسال تشکیل شود. وظیفه هیئت نظارت، نظارت بر تمام مسائل مربوط به شرکت است. در صورتی که اعضا هیت نظارت بی قانونی یا قصوری را مشاهده کنند باید با تشکیل مجمع عمومی موضوع را با تمام شرکا مطرح کنند.

شرکت نسبی

تقسیم سود در این شرکت به نسبت سهم الشرکه هر شریک انجام می شود مگر در اساسنامه طریق دیگری ذکر شده باشد.

نحوه انتخاب مدیران شرکت نسبی

مدیر شرکت نسبی فرد واحدی است که یا از بین شرکا یا از بین افراد خارج از شرکت، با توافق همه شرکا انتخاب می شود و ممکن است طبق شرایط مذکور در اساسنامه یا با توافق شرکا عزل شود. در صورتیکه عزل او باعث ورود ضرر و زیان به وی شود می تواند از شرکت مطالبه ضرر و زیان کند.

*شرکت نسبی در بسیاری از موارد مانند شرکت تضامنی است.

 

تغییر شرکت ها

 

شرکت مختلط غیر سهامی

اداره این شرکت به عهده شرکا ضامن بوده و اینان در اداره شرکت اختیار تام دارند مگر در اساسنامه شرکت اختیاراتشان محدود شده باشد.

در زمان انحلال شرکت هم ابتدا باید طلب طلبکاران از اموال شرکت پرداخت شود و اگر شرکت اموال کافی برای پرداخت دیون خود نداشته باشد، طلبکاران برای وصول طلب خود باید به شرکا ضامن رجوع کرده و آنان مسئول پرداخت تمام دیون خواهند بود.

شریک با مسئولیت محدود اما حق اداره شرکت و انجام معامله برای آن را ندارد و اگر معامله ای برای شرکت انجام دهد نسبت به آن مسئولیت تضامنی پیدا می کند مگر ضمن معامله درج کند که این معامله را به وکالت از شرکت انجام داده است.

در این نوع شرکت هیچ یک از شرکا چه شرکا ضامن چه شرکا با مسئولیت محدود حق انتقال سهم الشرکه خود را بدون اذن سایر شرکا به شخص ثالث ندارند اگر شرکا ضامن بدون اذن دیگران سهم خود را منتقل کنند این انتقال باطل است ولی اگر شرکا با مسئولیت محدود بدون اذن دیگران سهم خود را منتقل کنند انتقال آنها صحیح است منتها شریک انتقال گیرنده حق مداخله در امور شرکت را ندارد.

 

شرکت مختلط سهامی

شرکت مختلط سهامی را شریک یا شرکا ضامن اداره می کنند. در این شرکت باید یک هیئت نظار سه نفره هم وجود داشته باشد که اعضای آن را شرکا دیگر غیر از مدیر یا مدیران شرکت تشکیل می دهند.

این شرکت همانند شرکت سهامی اداره شده و دارای مجمع عمومی موسس، عادی و فوق العاده است.

در ابتدا تاسیس شرکت، مجمع عمومی موسس با حضور اکثریت شرکا تشکیل شده و اساسنامه شرکت را تصویب و اعضای هیئت نظار را انتخاب می کند.

مجمع عمومی فوق العاده هم در رابطه با تغییر اساسنامه یا تصمیم در مورد انحلال شرکت و اموری از این قبیل در موارد غیر عادی تشکیل می شود. منتها ممکن است در اساسنامه شرکت اختیارات تصمیم در مورد انحلال شرکت یا تغییر اساسنامه برای مجمع عمومی فوق العاده در نظر گرفته نشده باشد، در این صورت ابتدا مجمع عمومی عادی تشکیل شده و شرکا سهامی در مورد موضوع، تصمیم گیری می نمایند سپس کلیه شرکا ضامن باید در مورد موضوع مطرح شده رضایت یا عدم رضایت خود را بیان کنند.

اعضای هیئت نظار به صورت  سالانه توسط مجمع عمومی انتخاب می شوند و وظایف آنان از قرار زیر است:

  1. بر ثبت شرکت نظارت می کنند.
  2. نظارت بر تنظیم سهام بی نام.
  3. نظارت بر مبلغ اسمی سهام که از 10 هزار ریال بیشتر نباشد.
  4. نظارت و بررسی دفاتر و اسناد شرکت و ارائه گزارش سالانه به مجمع عمومی.
  5. در صورت مشاهده هر گونه خطا و قصور در انجام امور شرکت باید به مجمع عمومی گزارش دهند.

 

شرکت تعاونی

پس از طی مراحل تاسیس و ثبت شرکت تعاونی، اداره این شرکت به مجمع عمومی عادی و فوق العاده سپرده می شود که هر یک از آنان باید وظایفی را انجام دهند.

مجمع عمومی عادی سالی یکبار به دعوت هیئت مدیره برگزار شده و مدیران و بازرسان شرکت را برای مدت دو سال تعیین می کند همچنین رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت به عهده این مجمع است. تصویب بودجه شرکت و تعیین میزان وام و اعتبارات مالی شرکت همگی از موضوعاتی است که مجمع عمومی عادی در مورد آن تصمیم گیری می کند.

مجمع عمومی فوق العاده نیز با تقاضای کتبی حداقل یک سوم شرکا و با حضور دو سوم آنان به منظور تغییر در اساسنامه و تصمیم گیری راجع به انحلال شرکت یا عزل و استعفای مدیران شرکت تشکیل می شود.

انحلال شرکت، موارد انحلال شرکت، انتخاب و وظایف مدیران تصفیه - حق جو

انحلال شرکت

زمانی که به هر دلیلی ادامه فعالیت برای شرکتی مقدور نباشد یا اعضا آن تصمیم به پایان شراکت بگیرند، شرکت باید منحل شود. طبق قانون تجارت هر شرکت از طریق و موارد گوناگون قابل انحلال است.

تمام شرکت ها به دلایل مشترک و اختصاصی منحل می شوند. ما در اینجا ابتدا دلایل مشترک انحلال شرکت ها و سپس دلایل اختصاصی انحلال مربوط به هر یک را بررسی می کنیم.

 

دلایل مشترک انحلال شرکت ها

  • اگر تعدد شرکا شرکت از بین برود مثل زمانی که هر یک از شرکا به دلیلی از شرکت خارج شوند و تنها یک نفر باقی بماند.
  • وقتی که شرکت عمل خاصی را که برای آن ایجاد شده است، انجام داده باشد مثل شرکتی که برای ساخت سد تشکیل شده است و پس از ساخت سد منحل می شود. یا انجام آن عمل به واسطه قانون ممنوع شده باشد مثلا شرکتی که برای استخراج نفت ایجاد شده بود بعد از ملی شدن صنعت نفت منحل شد.
  • گاهی ممکن است یک شرکت برای مدت مشخصی تشکیل شود لذا پس از پایان مدت، شرکت منحل می شود مگر اینکه مدت مشخص شده قبل از پایان آن، تمدید شود.
  • تمام شرکا تصمیم به انحلال شرکت بگیرند.
  • اگر شرکت ورشکسته شود.

 

انحلال شرکت

 

انحلال شرکت تضامنی و نسبی

شرکت های تضامنی و شرکت های نسبی به جز موارد بسیار محدود در سایر موارد باهم شباهت دارند. یکی از موارد شباهت آنها دلایل انحلالشان است که در زیر بررسی می کنیم.

  • در صورتی که همه شرکا با انحلال شرکت موافق باشند شرکت منحل می شود ولی حتی اگر یکی از آنان با این موضوع مخالف باشد نمی توان از این طریق شرکت را منحل کرد.
  • در صورتی که در اساس نامه یا شرکت نامه، حق فسخ شرکا سلب نشده باشد هر یک از آنان حق دارند درخواست انحلال شرکت را مطرح کنند. این درخواست باید 6 ماه زودتر به صورت کتبی به شرکا شرکت تحویل داده شود. شرکا در طول این 6 ماه فرصت دارند که یا با این شریک تصفیه کنند یا یکی از شرکا سهم او را بخرد یا کلا شرکت را منحل کنند.
  • اگر یکی از شرکا ورشکسته شود، مدیر تصفیه وی می تواند کتبا از شرکا انحلال شرکت را تقاضا کند از زمان درخواست او شرکا دیگر 6 ماه فرصت دارند که یا مدیر تصفیه را از تصمیمش منصرف کنند یا سهم شریک ورشکسته را بخرند یا شرکت را منحل کنند.
  • در صورتی که یکی از شرکا ورشکسته شود در حالی که دارایی او و همچنین سود شرکت کافی برای پرداخت طلب طلبکارانش نباشد. طلبکاران می توانند کتبا تقاضا انحلال شرکت را مطرح کنند از زمان درخواست آنها شرکا دیگر 6 ماه فرصت دارند که یا طلبکاران را از تصمیمشان منصرف کنند یا سهم شریک ورشکسته را نقدا بخرند یا شرکت را منحل کنند.
  • فوت یکی از شرکا هم باعث انحلال شرکت می شود مگر سایر شرکا تمایل به حفظ شرکت داشته باشند، در این صورت قائم مقام متوفی، از زمان فوت او یکماه فرصت دارد نظر خود مبنی بر قبول شراکت در شرکت یا عدم قبول آن را اعلام کند.
  • حجر هر یک از شرکا هم مثل فوت آنها موجب انحلال شرکت است مگر اینکه در زمان حجر یکی از شرکا، سایر شرکا تمایل به حفظ شرکت داشته باشند که در این صورت قائم مقام محجور باید در مورد ادامه شراکت یا قطع شراکت شریک محجور نظر دهد.
  • هر یک از شرکا می تواند انحلال شرکت تضامنی را از دادگاه تقاضا کند دادگاه دلایل شریک ناراضی را بررسی کرده و رای صادر می کند. گاهی ممکن است دلیل تقاضای انحلال شرکت چندتن از شرکا باشند که یا وظایف خود را انجام نمی دهند یا برخلاف اساسنامه شرکت عمل می کنند. در این شرایط دادگاه به جای صدور حکم انحلال شرکت، حکم به اخراج این شرکا می دهد.

انحلال شرکت تضامنی باید با مدرک در اداره ثبت شرکت ها ثبت، و ظرف یکماه از تاریخ ثبت توسط اداره ثبت محل در روزنامه کثیرالانتشار آگهی شود.

 

انحلال شرکت ها

 

انحلال شرکت مختلط غیر سهامی

موارد انحلال شرکت مختلط غیر سهامی با شرکت تضامنی مشترک است به جز در مورد فوت یا محجوریت شرکا که در این دو مورد فقط در صورتی شرکت منحل می شود که شریک محجور یا فوت شده از شرکا ضامن باشد. در این صورت قائم مقام متوفی، از زمان فوت او یکماه فرصت دارد نظر خود مبنی بر قبول شراکت در شرکت یا عدم قبول آن اعلام کند.

نکته دیگری که باید در این شرکت ها به آن توجه کرد این است که ورشکستگی شرکا با مسئولیت محدود برخلاف شرکا ضامن باعث انحلال شرکت نمی شود.

 

انحلال شرکت مختلط سهامی

  • بر حسب نظر و تصمیم مجمع عمومی و شرکا ضامن
  • اگر مجمع عمومی و شرکا ضامن برسر انحلال شرکت مختلط سهامی به توافق نرسند، موضوع باید برای رسیدگی به دادگاه ارجاع شود.
  • درخواست انحلال شرکت توسط یکی از شرکا ضامن از دادگاه.
  • در صورتی که در اساسنامه ذکر شده باشد، فوت یا حجر یکی از شرکا ضامن هم می تواند یکی از موارد انحلال این شرکت ها باشد.

 

انحلال شرکت با مسئولیت محدود

  • در این شرکت، شرکایی که بیش از نصف سرمایه را در اختیار دارند می توانند تصمیم به انحلال شرکت بگیرند. تعداد آنها ملاک نیست، حتی اگر دو نفر از شرکا بیش از نصفه سرمایه را در اختیار داشته باشند می توانند شرکت را با تصمیم خود منحل کنند.
  • اگر سرمایه شرکت به واسطه ضررهایی که به آن وارد شده نصف شده باشد، هر یک از شرکا می توانند از دادگاه تقاضا انحلال شرکت به این دلیل را کنند. در این صورت دادگاه حکم به انحلال شرکت می دهد مگر اینکه سایر شرکا سهم شریک ناراضی را پرداخت و او را از شرکت خارج کنند.
  • اگر در اساسنامه شرکت فوت یکی از شرکا به عنوان دلیل انحلال شرکت ذکر شده باشد بعد از فوت هر یک از شرکا، شرکت منحل می شود در غیر این صورت فوت شرکا موجب انحلال نیست.

 

انحلال شرکت تعاونی

  • هر زمان که مجمع عمومی فوق العاده رای به انحلال شرکت بدهد.
  • اگر تعداد شرکا از حد نصاب مقرر در اساسنامه کمتر شود و حداکثر در مدت 3 ماه، تعداد شرکا به نصاب مقرر شده نرسد.
  • شرکت بیش از یک سال بدون عذر موجه فعالیتی نکرده باشد.
  • اگر شرکت به دلیل عدم رعایت قوانین از وزارت تعاونی 3 بار اخطار کتبی دریافت کند با این وجود باز هم قوانین را رعایت نکند.

 

انحلال شرکت ها

 

تصفیه شرکت های اشخاص

بعد از انحلال شرکت، نوبت به تصفیه اموال شرکت می رسد. شرکت در زمان حیات خود معاملاتی را منعقد کرده و تعهداتی را بر عهده گرفته است از این رو ممکن است به اشخاص ثالث بدهی یا از آنها طلب داشته باشد. بنابراین بعد از انحلال شرکت، باید ابتدا به حساب های شرکت رسیدگی شود، طلب های شرکت وصول و بدهی های آن پرداخت شود سپس هر آنچه که ماند بین شرکا شرکت به نسبت سهمشان تقسیم می شود.

در زمان تصفیه، شرکت شخصیت حقوقی خود را حفظ می کند. حفظ شخصیت حقوقی از این جهت اهمیت دارد که :

  • شرکت در زمان تصفیه، نام و اقامتگاه خود را حفظ می کند از این رو اشخاص ثالث می توانند علیه آن اقامه دعوا کنند و خود شرکت نیز می تواند برای وصول طلب خود علیه طلبکاران اقامه دعوا کند. حفظ اقامتگاه شرکت از جهت تعیین دادگاه صالح برای اقامه دعوا علیه شرکت نیز اهمیت دارد.
  • دارایی شرکت در این زمان در ید شرکت باقی مانده و به طلبکاران این امکان را می دهد که از این طریق طلب خود را وصول کنند.
  • مدیر یا مدیران تصفیه می توانند در صورت ضرورت از طرف شرکت تعهداتی را بر عهده گیرند.
  • اگر شرکت به دلیلی غیر از ورشکستگی، منحل شده باشد و در زمان تصفیه، دارایی شرکت برای پرداخت دیون طلبکاران کفایت نکند. طلبکاران می توانند درخواست صدور حکم ورشکستگی شرکت را از دادگاه تقاضا کنند. فایده صدور این حکم این است که برخی از معاملات انجام شده شرکت در دوران مشکوک را باطل اعلام می کند.
  • شخصیت حقوقی شرکت فقط برای انجام امور تصفیه حفظ می شود لذا شرکا شرکت نمی توانند در این زمان نوع شرکت را تغییر دهند یا فعالیت جدیدی را آغاز کنند مگر شرکت با توافق همه شرکا منحل شده باشد و در زمان تصفیه دوباره همه شرکا تصمیم به ادامه فعالیت شرکت بگیرند.

 

انحلال شرکت ها

 

انتصاب مدیر تصفیه

اگر در اساسنامه شرکت در رابطه با تصفیه، ترتیب خاصی پیش بینی نشده باشد، در شرکت های تضامنی، نسبی، مختلط سهامی و مختلط غیر سهامی، تصفیه به عهده مدیر یا مدیران خود شرکت خواهد بود مگر آن که در این شرکت ها، شرکا ضامن شخص یا اشخاصی را برای انجام تصفیه شرکت مشخص کنند.

در صورتی که اشخاصی به غیر از مدیران خود شرکت، انجام امر تصفیه را برعهده گیرند باید اسامی آنها در اداره ثبت اسناد، ثبت و اعلام شود. اگر اسامی مدیران خارج از شرکت ثبت و اعلام نشود ولی عده ای از اشخاص ثالث با آنها معامله ای انجام دهند، شرکت در برابر این اشخاص مسئول نخواهد بود.

 

وظایف مدیر تصفیه

وظیفه مدیر تصفیه انجام کارهای باقی مانده شرکت نظیر وصول مطالبات، پرداخت بدهی ها، نقد کردن اموال شرکت و در نهایت انجام تقسیم اموال شرکت بین شرکا است.

قانون گذار به مدیر تصفیه اجازه داده است که راسا یا با گرفتن وکیل از طرف شرکت اقامه دعوا کند یا حتی در دعاوی اقامه شده علیه شرکت، به عنوان نماینده شرکت در دادگاه حاضر شود.

در شرکت های اشخاص (شرکت های تضامنی، نسبی، مختلط سهامی و مختلط غیر سهامی) در صورت اجازه شرکا ضامن، مدیر تصفیه می تواند دعاوی شرکت را به صلح خاتمه یا به داوری ارجاع دهد.

در مورد پرداخت بدهی های شرکت، زمانی که شرکت به دلیلی غیر از ورشکستگی منحل شده باشد بدهی های آن حال نمی شود و هر کدام از آنها باید در موعد سررسید توسط مدیر تصفیه پرداخت شوند.

ممکن است شخصی هم به شرکت بدهکار و هم از آن طلبکار باشد لذا در این صورت طلب و بدهی او باهم تهاتر می شوند.

 

نظارت بر کار مدیر تصفیه

قانون برای انجام امر تصفیه در شرکت های مختلط سهامی و غیر سهامی امکان تعیین ناظر توسط شرکا غیر ضامن را در نظر گرفته است لکن برای تصفیه سایر شرکت ها نظیر شرکت تضامنی و نسبی این امکان در قانون پیش بینی نشده است مگر در صورتی که تمام شرکا بر تعیین ناظر توافق کنند.

 

انحلال شرکت ها

 

تقسیم دارایی شرکت

آخرین مرحله تصفیه شرکت تقسیم اموال باقی مانده شرکت بین شرکا است. همه شرکا به نحوه اشاعه شریک در اموال باقی مانده شرکت اعم از نقدی و غیر نقدی هستند. از این رو مثلا شریکی که حصه غیر منقولی را به عنوان آورده به شرکت آورده است نمی تواند آن را در زمان تصفیه پس بگیرد بلکه باید فقط به نسبت آورده خود، از اموال باقی مانده شرکت سهمش را دریافت کند. ولی این امکان برای شرکا وجود دارد که در زمان تشکیل شرکت ضمن اساسنامه یا شرکت نامه قید کنند که در زمان تصفیه، عین اموال غیر منقول که به عنوان آورده به شرکت آورده شده است با پرداخت مابه التفاوت آن به مالک اصلی برگردانده شود.

هرگاه بعد از پرداخت بدهی های شرکت آنچه باقی ماند برابر با میزان سرمایه اولیه شرکت باشد تقسیم آن به نسبت آورده شرکا انجام خواهد شد لذا در این صورت به شریکی که آورده او کارش است چیزی تعلق نمی گیرد. اما اگر باقی مانده اموال شرکت بیش از میزان سرمایه اولیه باشد، این مقدار اضافه بین تمام شرکا بدون استثنا تقسیم می شود.

 

انحلال شرکت سهامی

شرکت سهامی چه عام باشد چه خاص به چند صورت منحل می شود:

  • هر زمان که مجمع عمومی فوق العاده رای به انحلال شرکت بدهد.
  • در صورتی که دادگاه به انحلال شرکت رای داده باشد.

 

انحلال شرکت به واسطه حکم دادگاه

در موارد زیر اشخاص ذینفع می توانند به دادگاه رجوع کرده و در خواست انحلال شرکت سهامی را مطرح کنند.

  • اگر از زمان ثبت شرکت تا یک سال هیچ اقدامی برای انجام موضوع شرکت صورت نگرفته باشد.
  • اگر به هر علتی بیش از یک سال کار شرکت متوقف شده باشد.
  • مجمع عمومی شرکت باید سالی یک مرتبه در تاریخی که در اساسنامه شرکت تعیین شده است برای بررسی حساب های مالی شرکت تشکیل شود، اگر این مجمع تا دوماه پس از تاریخ تعیین شده، تشکیل نشود هر ذینفع می تواند به این علت انحلال شرکت را از دادگاه تقاضا کند.
  • اگر سمت تمام یا بعضی از اعضای هیئت مدیره یا مدیرعامل شرکت برای بیش از 6 ماه بدون متصدی باقی مانده باشد.
  • اگر مدت شرکت منقضی شده باشد، موضوع شرکت انجام شده یا غیر قابل انجام باشد ولی مجمع عمومی فوق العاده به انحلال شرکت رای نداده باشد.

همانطور که در ابتدا گفته شد هر ذینفع می تواند انحلال شرکت سهامی به علت های گفته شده را از دادگاه تقاضا کند.

در شرکت سهامی در مورد پایان مدت شرکت یا انجام موضوع شرکت، دادگاه فورا حکم به انحلال شرکت می دهد اما در مورد سایر موارد، دادگاه به هیئت مدیره یا بازرس شرکت حداکثر 6 ماه فرصت می دهد تا دلایل انحلال را برطرف کنند. اگر آنها در طول این مدت دلایل انحلال شرکت را برطرف نکردند بعد از پایان مهلت داده شده، دادگاه حکم به انحلال شرکت می دهد.

 

انحلال شرکت ها

 

تصفیه شرکت های سهامی

بعد از انحلال شرکت، نوبت به تصفیه اموال شرکت می رسد. شرکت در زمان حیات خود معاملاتی را منعقد کرده و تعهداتی را بر عهده گرفته است از این رو ممکن است به اشخاص ثالث بدهی یا از آنها طلب داشته باشد. بنابراین بعد از انحلال شرکت، باید ابتدا به حساب های شرکت رسیدگی شود، طلب های شرکت وصول و بدهی های آن پرداخت شود.

تصفیه شرکت در شرکت های سهامی به عهده مدیران شرکت است مگر اساسنامه شرکت یا مجمع عمومی شرکت ترتیب دیگری را مقرر کرده باشند.

اگر شرکت برای انجام اعمال تصفیه، مدیر تصفیه مشخص کند یا مدیر تصفیه مشخص شده اقدامی جهت انجام تصفیه شرکت انجام ندهد، هر ذینفع می تواند با مراجعه به دادگاه درخواست تعیین مدیر تصفیه جدید را مطرح کند.

 

وظایف مدیر تصفیه

وظیفه مدیر تصفیه انجام کارهای باقی مانده شرکت نظیر وصول مطالبات، پرداخت بدهی ها، نقد کردن اموال شرکت، فروش اجناس موجود در انبار و در نهایت انجام تقسیم اموال شرکت بین شرکا است.

  • برای شروع امر تصفیه باید تمام اوراق و اسناد و مدارک مربوط به شرکت به مدیران تصفیه تحویل داده شود.
  • قانون گذار به مدیر تصفیه اجازه داده است که راسا یا با گرفتن وکیل از طرف شرکت اقامه دعوا کند یا حتی در دعاوی اقامه شده علیه شرکت، به عنوان نماینده شرکت در دادگاه حاضر شود. حتی در مواردی مدیر تصفیه می تواند بر اساس صلاحدید خود دعاوی را به صلح و سازش خاتمه دهد و از این جهت اختیار تام دارد و محدود کردن اختیارات وی بلااثر است.
  • انتقال اموال شرکت به مدیران تصفیه یا خویشاوندان آنها در طبقه اول و دوم تا درجه چهارم ممنوع است.
  • باید ظرف 5 روز از زمان انحلال شرکت، این موضوع به همراه اسامی مدیران تصفیه و محل اقامتشان به مرجع ثبت شرکت ها اطلاع داده شود.
  • اگر انحلال شرکت در مرجع ثبت شرکت ها ثبت و اعلام نشود در مقابل اشخاص ثالث اعتباری ندارد.
  • از زمان تصفیه باید در تمام آگهی ها کنار اسم شرکت عبارت در حال تصفیه درج شود و از نام مدیران تصفیه به عنوان مدیران فعلی شرکت استفاده شود.
  • انجام امر تصفیه نباید بیشتر از دو سال طولانی شود لذا در صورتی که تا پایان دو سال امر تصفیه تمام نشده باشد، مدیران تصفیه باید این موضوع را به مجمع عمومی شرکت یا دادگاهی که از طرف آن معین شده اند اطلاع دهند در این صورت یا مدت کار آنها تمدید می شود یا مدیران تصفیه جدید برای انجام امور شرکت مشخص می شوند.
  • اگر مدیران تصفیه تخلفی را مرتکب شوند که به سهامداران ضرر برساند یا طلبکاران مدیران تصفیه را باعث تضییع حق خود بدانند. چه این مدیران توسط مجمع عمومی، چه توسط دادگاه انتخاب شده باشند مجمع مزبور یا دادگاه با درخواست ذینفع آنها را عزل و اشخاص دیگری را به عنوان مدیر تصفیه انتخاب می کند.
  • مدیران تصفیه باید هر ساله از مجمع عمومی طبق تشریفات مقرر در قانون یا طبق اساسنامه دعوت به عمل آورده و گزارشی از عملیات تصفیه، صورت حساب اموال شرکت و سود و ضررهای شرکت ارائه کنند.

اگر مدیران تصفیه دو مرتبه از سهامداران برای تشکیل مجمع عمومی دعوت کردند و آنها حاضر نشدند باید گزارش و حساب سود و زیان خود را در روزنامه کثیر الانتشار چاپ کنند.

اگر مدیران تصفیه قصد استعفا داشته باشند باید استعفای خود را در صورتی که توسط مجمع عمومی انتخاب شده باشند به این مجمع، در غیر این صورت به دادگاه اعلام کنند و تا زمانی که جانشین آنها مشخص نشده و این موضوع به صورت آگهی منتشر نشده باشد، باید به کار خود ادامه دهند.

اگر مدیران تصفیه متعدد بوده و یکی از آنها فوت کند، محجور یا ورشکسته شود، سایر مدیران باید مجمع عمومی عادی را دعوت کرده و از آنها بخواهند که مدیر تصفیه جدیدی را جایگزین کنند البته انتخاب جایگزین در صورتی که مدیران تصفیه توسط دادگاه تعیین شده باشند به عهده دادگاه خواهد بود.

اگر مدیر تصفیه یک نفر باشد که فوت کند، محجور یا ورشکسته شود در این صورت هر ذینفع می تواند از مرجع ثبت شرکت ها در خواست کند که با تشکیل مجمع عمومی عادی جانشین مدیر تصفیه مشخص شود در این مورد هم اگر مدیر تصفیه توسط دادگاه تعیین شده باشد ذینفع باید تعیین جانشین او را از دادگاه درخواست کند.

 

انحلال شرکت ها

 

نظارت بر کار مدیر تصفیه

ممکن است در کنار مدیران تصفیه تعدادی ناظر برای نظارت بر امر تصفیه انتخاب شوند که علاوه بر نظارت، باید امور دیگری را هم انجام دهند مثلا در مواردی که نیاز به تشکیل جلسه مجمع عمومی باشد و مدیران تصفیه اقدام به تشکیل جلسه نکنند، وظیفه تشکیل جلسه به عهده ناظران خواهد بود اگر ناظر هم مشخص نشده باشد این مجمع با تقاضای افراد ذینفع توسط دادگاه برگزار می شود.

 

تقسیم دارایی شرکت

آخرین مرحله تصفیه شرکت تقسیم اموال باقی مانده شرکت بین شرکاست. همه شرکا به نحوه اشاعه شریک در اموال باقی مانده شرکت اعم از نقدی و غیر نقدی هستند.

پس از پرداخت دیون شرکت، اموال باقی مانده شرکت به میزان مبلغ اسمی سهم هر شریک به او پرداخت می شود و باقی مانده آن هم طبق اساسنامه شرکت یا در صورت سکوت اساسنامه به نسبت سهم هر شخص به او پرداخت می شود.

پس از پایان عملیات تصفیه، مدیران تصفیه شرکت باید این موضوع را ظرف یکماه به مرجع ثبت شرکت ها اطلاع دهند.

اگر بخشی از بدهی های شرکت یا سهم برخی از صاحبان سهام پرداخت نشده، باقی مانده باشد مدیران تصفیه باید به میزان بدهی های این افراد، وجوهی را در بانک بگذارند و اسامی بستانکاران یا صاحبان سهام را هم به بانک بدهند اگر از این تاریخ تا 10 سال افراد برای گرفتن مبلغ بدهی خود به بانک مراجعه نکنند این مبلغ، بی صاحب تلقی شده و به خزانه دولت واریز می شود.

ثبت شرکت ها و برندها، مدارک و مراحل ثبت شرکت - حق جو

شرکت سهامی عام

شرکت سهامی عام یک شرکت تجاری است که سرمایه آن، به شکل سهام هایی به مبلغ اسمی یکسان درآمده و بخشی از سرمایه آن، از طریق فروش سهام به عموم تامین می شود.

ایجاد کنندگان شرکت سهامی نباید کمتر از 3 نفر و سرمایه اولیه شرکت نباید کمتر از 5 میلیون ریال باشد.

در تمام آگهی ها و اطلاعیه های مربوط به شرکت باید عبارت “شرکت سهامی عام” در کنار اسم شرکت نوشته شود.

 

تاسیس شرکت سهامی عام

در زمان تاسیس شرکت سهامی عام، موسسین شرکت باید 20% از مبلغ سرمایه شرکت را تعهد کنند و حداقل 35% از این مبلغ را در حساب بانکی به اسم شرکت در شرف تاسیس، بگذارند. سپس اظهارنامه ای را به همراه طرح اساسنامه و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام شرکت، که تمام موسسین آن را امضا کرده باشند به اداره ثبت شرکت ها تحویل دهند. اگر بخشی از سرمایه موسسین به صورت غیر نقد باشد، باید مدارک مالکیت آن را به بانکی که سرمایه نقدی شرکت به آن سپرده شده است تحویل داده و رسید دریافت کنند این رسید هم باید همراه مدارک دیگر به اداره ثبت شرکت ها تحویل داده شود.

اداره ثبت شرکت ها مدارک را بررسی و به موسسین شرکت اجازه می دهد اعلامیه پذیره نویسی را منتشر کنند. آگهی اعلامیه پذیره نویسی در جراید چاپ و در بانکی که تعهد به سهام در آن جا انجام می شود در معرض دید عموم قرار می گیرد.

کسانی که تمایل به خرید سهام شرکت دارند باید به بانک مربوطه مراجعه کرده و برگه تعهد سهام را امضا و مبلغ تعهد شده را نقدا پرداخت و رسید دریافت کنند. برگه تعهد سهام در دو نسخه تنظیم می شود که یک نسخه آن با قید رسید وجه، امضا و مهر بانک به پذیره نویس یا نماینده قانونی او تحویل داده شده و نسخه دیگرش در بانک نگهداری می شود. اگر نماینده قانونی شخص به جای او عمل پذیره نویسی را انجام دهد باید ضمن برگه تعهد سهم سِمَت، نشانی و مشخصات کامل خود را درج کند.

پس از پایان مهلت پذیره نویسی، موسسین شرکت تعهد پذیره نویسان را بررسی می کنند اگر تمام سرمایه شرکت به طور صحیح پذیره نویسی و حداقل 35% از کل سرمایه تعهد شده، نقدا پرداخت شده بود مجمع عمومی موسس را دعوت می کنند. در مجمع عمومی موسس باید عده ای از پذیره نویسان که حداقل نصف سرمایه شرکت را تعهد کرده اند حاضر شوند. اگر بار اول این افراد حاضر نشدند تا دو نوبت دیگر موسسین از سهامداران برای حضور دعوت به عمل می آورند.

مجمع عمومی موسس پذیره نویسی تمام سهام شرکت را بررسی، اساسنامه شرکت را تصویب و اولین مدیران و بازرسان شرکت را مشخص می کند. مدیران و بازرسان در صورت تمایل به پذیرش این سمت ها باید قبولی خود را کتبا به شرکت اعلام کنند.

در این مرحله اساسنامه شرکت، صورتجلسه مجمع عمومی موسس، اعلامیه قبولی مدیران و بازرسان و صورتجلسه هیئت مدیره به همراه سایر مدارک مورد نیاز به اداره ثبت شرکت ها برای ثبت شرکت تحویل داده می شود. اگر شرکت از تاریخ تسلیم اظهارنامه تا 6 ماه به ثبت نرسد هر یک از موسسین یا پذیره نویسان می توانند با اطلاع این مهم به مرجع ثبت شرکت ها، از این اداره گواهی نامه عدم ثبت شرکت را دریافت کنند و با ارائه این گواهی به بانک، تعهدنامه و مبالغ پرداختی خود را پس بگیرند.

 

ثبت شرکت ها و برند ها

الف) مدارک لازم جهت پذیره نویسی

طرح اظهارنامه شرکت در دو نسخه

طرح اساسنامه شرکت در دو نسخه

طرح اعلامیه پذیره نویسی در دو نسخه

گواهی بانکی که نشان دهد موسسین شرکت 35% از سرمایه اولیه آن را تامین کرده اند.

فتوکپی شناسنامه موسسین شرکت

 

ب) مدارک لازم جهت تاسیس شرکت

اظهارنامه نامه شرکت در دو نسخه

اساسنامه شرکت در دو نسخه

صورت جلسه مجمع عمومی موسسین در دو نسخه

صورت جلسه هیئت مدیره در دو نسخه

آگهی دعوت مجمع موسسین در روزنامه مشخص

فتوکپی شناسنامه مدیران و در صورتی که یکی از مدیران نماینده شخص حقوقی باشد باید برگ نمایندگی هم ارائه دهد.

گواهی بانکی که نشان دهد موسسین شرکت 35% از سرمایه اولیه آن را تامین کرده اند.

داشتن مجوز یا موافقت مرجع صالح در صورت نیاز

شرکت سهامی خاص

شرکت سهامی خاص یک شرکت تجاری است که سرمایه آن، به شکل سهام هایی به مبلغ اسمی یکسان درآمده و تمام سرمایه آن توسط موسسین تامین می شود.

ایجاد کنندگان شرکت سهامی خاص نباید کمتر از 3 نفر باشند و هر یک از سهامداران در شرکت سهامی خاص به میزان مبلغ اسمی سهامشان نسبت به شرکت مسئولیت دارند.

سرمایه اولیه شرکت نباید کمتر از 1 میلیون ریال باشد. در هر زمان که سرمایه شرکت از این مقدار کمتر شد، باید در مدت یکسال با افزایش سرمایه شرکت، کسری سرمایه جبران شده و به این حداقل قانونی برسد. 35% از سرمایه شرکت باید در زمان تاسیس در حساب بانکی شرکت موجود باشد.

 

مدارک لازم جهت تاسیس شرکت سهامی خاص

  1. اظهارنامه ای که توسط تمام سهامداران شرکت امضا شده است در دو نسخه.
  2. اساسنامه شرکت که به امضا تمام سهامداران شرکت رسیده باشد در دو نسخه.
  3. صورت جلسه مجمع عمومی موسسین که توسط تمام سهامداران و بازرسان شرکت امضا شده باشد در دو نسخه.
  4. صورت جلسه هیئت مدیره که توسط تمام مدیران امضا شده باشد در دو نسخه.
  5. فتوکپی برابر اصل شده شناسنامه تمام سهامداران و بازرسین شرکت.
  6. گواهی پرداخت حداقل 35% از سهام تعهد شده شرکت به حساب بانکی آن. اگر مقداری از سرمایه شرکت به صورت غیر نقدی باشد باید توسط کارشناس دادگستری تقویم شده و سند مالکیت آن به همراه تقویم نامه کارشناس به مرجع ثبت شرکت ها تحویل داده شود.
  7. داشتن مجوز یا موافقت مرجع صالح در صورت نیاز

 

ثبت شرکت ها و برند ها

 

شرکت تضامنی

این شرکت با نام مخصوصی بین دو یا چند نفر برای انجام امور بازرگانی با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. مسئولیت تضامنی شریکان به این معناست که در صورت انحلال شرکت و عدم کفایت اموال شرکت برای پرداخت دیون آن، تمام شرکا مسئول پرداخت تمام دیون شرکت از اموال شخصی خود خواهند بود. در کنار نام شرکت تضامنی باید عبارت “شرکت تضامنی” و حداقل نام یکی از شرکا ذکر شود.

برای تاسیس این شرکت باید شرکتنامه ای تنظیم و در آن نام، نوع، موضوع، مرکز اصلی و نشانی شرکت درج و همچنین باید آدرس و مشخصات تمامی موسسین شرکت نیز قید شود.

سرمایه شرکت تضامنی در زمان تاسیس باید کاملا پرداخت شود و اگر آورده یکی از شرکا به صورت غیر نقدی باشد باید تقویم و تسلیم گردد. شرکا شرکت تضامنی حق ندارند سهم الشرکه خود را بدون رضایت و توافق همه شرکا به غیر منتقل کنند.

 

مدارک لازم جهت تاسیس شرکت تضامنی

  1. تقاضانامه ثبت شرکت تضامنی، اساسنامه، شرکت نامه هر کدام در دونسخه.
  2. فتوکپی شناسنامه شرکا
  3. داشتن مجوز یا موافقت مرجع صالح در صورت نیاز

 

ثبت شرکت ها و برند ها

 

شرکت با مسئولیت محدود

این شرکت با نام مخصوصی بین دو یا چند نفر برای انجام امور بازرگانی تشکیل می شود و هر شریک فقط به اندازه میزان سهم الشرکه خود مسئولیت دارد. به عبارت دیگر اگر شرکت منحل یا ورشکسته شود دیون طلبکاران شرکت از سرمایه و اموال شرکت پرداخت می شود نه از اموال شرکا شرکت. در کنار نام این شرکت باید عبارت “با مسولیت محدود” قید شود ولی نام هیچ یک از شرکا نباید در کنار اسم شرکت باشد وگرنه آن شخص شریک ضامن محسوب شده و از این جهت مسئولیت دارد.

سرمایه شرکت با مسئولیت محدود در زمان تاسیس باید کاملا پرداخت شود و اگر آورده یکی از شرکا به صورت غیر نقدی باشد باید تقویم و تسلیم شود. این سرمایه ها به مدیرعامل تحویل داده شده و در مقابل از او رسید دریافت می شود. میزان سهم الشرکه هر شریک و میزان تقویم شده سهم الشرکه های غیر نقدی باید در شرکتنامه قید شوند. به یاد داشته باشد حداقل میزان سرمایه برای تشکیل شرکت با مسئولیت محدود 1میلیون ریال است.

 

مدارک لازم جهت تاسیس شرکت مسئولیت محدود

  1. تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود، اساسنامه، شرکت نامه هر کدام در دونسخه.
  2. صورت جلسه مجمع عمومی موسسین و هیئت مدیره در دو نسخه
  3. فتوکپی شناسنامه شرکا، مدیران
  4. داشتن مجوز یا موافقت مرجع صالح در صورت نیاز

 

شرکت نسبی

این شرکت با نام مخصوصی بین دو یا چند نفر برای انجام امور بازرگانی تشکیل می شود. مسئولیت شرکا در این شرکت به نسبت سهم الشرکه آنان است به عبارت دیگر در صورت انحلال شرکت و عدم کفایت اموال شرکت برای پرداخت دیون آن، تمام شرکا مسئول پرداخت دیون شرکت به نسبت سهم الشرکه خود از اموال شخصیشان خواهند بود. مثلا شریکی مالک  10% از سرمایه شرکت است، اگر شرکت ورشکسته شود 10% از دیون شرکت را این شریک باید پرداخت کند.

سرمایه شرکت نسبی در زمان تاسیس باید کاملا پرداخت شود و اگر آورده یکی از شرکا به صورت غیر نقدی باشد باید تقویم و تسلیم شود. تقویم آورده با تراضی و توافق همه شرکا انجام می شود. شرکا شرکت نسبی همانند شرکت تضامنی حق ندارند سهم الشرکه خود را بدون رضایت و توافق همه شرکا به غیر منتقل کنند.

*شرکت نسبی در بسیاری از موارد مانند شرکت تضامنی است.

 

ثبت شرکت ها و برند ها

 

شرکت مختلط غیر سهامی

شرکت مختلط غیر سهامی هم مثل سایر شرکت ها از دو یا چند شریک برای انجام امور تجارتی تشکیل شده است اما تفاوت آن با سایر شرکت ها این است که برخی از شرکا آن شریک تضامنی، و برخی دیگر شریک با مسئولیت محدود هستند. شرکای ضامن در صورت انحلال شرکت مسئول پرداخت تمام قروض شرکت از اموال شخصی خود هستند در حالیکه که شرکای با مسئولیت محدود جز میزان آورده خود مسئولیت دیگری ندارند و طلبکاران شرکت نمی توانند برای وصول طلب خود به آنان رجوع کنند. در کنار نام این شرکت باید عبارت “شرکت مختلط غیر سهامی”  و نام یکی از شرکا ضامن قید شود. اگر نام یکی از شرکا با مسئولیت محدود در ادامه نام شرکت آورده شود او شریک ضامن محسوب خواهد شد.

برای تشکیل این شرکت کافی است شرکا، شرکتنامه و اساسنامه ای را تنظیم و امضا کرده سپس در مرجع ثبت شرکت ها آن را ثبت کنند. بعد از ثبت شرکت، باید خلاصه شرکتنامه آن در روزنامه رسمی، و یکی از روزنامه های کثیر الانتشار منتشر شود.

 

شرکت مختلط سهامی

شرکت مختلط سهامی هم مثل سایر شرکت ها از دو یا چند شریک برای انجام امور تجارتی تشکیل شده است اما تفاوت آن با سایر شرکت ها این است که برخی از شرکا آن شریک تضامنی، و برخی دیگر شریک سهامی هستند که برای سهم الشرکه آنها اوراق سهامی منتشر می شود. شرکای ضامن در صورت انحلال شرکت مسئول پرداخت تمام قروض شرکت از اموال شخصی خود هستند در حالی که شرکای سهامی جز میزان سهام خود مسئولیت دیگری ندارند و طلبکاران شرکت نمی توانند برای وصول طلب خود به آنان رجوع کنند. در کنار نام این شرکت باید عبارت “شرکت مختلط سهامی”  و نام یکی از شرکا ضامن قید شود.

 

مدارک لازم جهت ثبت شرکت مختلط سهامی

  • یک نسخه اساسنامه و شرکتنامه
  • اسامی مدیر یا مدیران شرکت.
  • برگه ای که نشان دهنده تعهد به پرداخت کلیه سرمایه شرکت و پرداخت حداقل یک سوم از آن باشد.
  • برگه ای که نشان دهد شرکا ضامن تمام سرمایه نقدی خود را پرداخت و سرمایه غیر نقدیشان را تسلیم کرده اند.

 

ثبت شرکت ها و برند ها

 

شرکت تعاونی

شرکت تعاونی، شرکتی است که بین چند نفر شخص حقیقی برای انجام امور مختلف مثل تولید و توزیع کالا، امور خدماتی و غیره با هدف بهبود وضعیت اقتصادی تشکیل می شود. اعضا این شرکت برخلاف سایر شرکت ها نمی توانند از افراد حقوقی تشکیل شوند.

تعداد اعضا این شرکت باید 7 نفر یا بیشتر باشد و میزان مسئولیت شرکا اگر شرکت به صورت سهامی باشد به میزان  مبلغ اسمی هر سهم و در غیر این صورت به میزانی است که در اساسنامه شرکت مشخص شده است. از نظر حداقل یا حداکثر سرمایه محدودیتی برای این شرکت وجود ندارد. تعداد مدیران شرکت تعاونی می تواند یک نفر یا بیشتر باشد.

 

شرایط عضویت در شرکت تعاونی

  • همه اعضا آن باید تابع جمهوری اسلامی ایران باشند.
  • محجور نباشند و عضویت آنان طبق قانون ممنوع نشده باشد.
  • حداقل میزان سهام مندرج در اساسنامه را خریداری کرده باشند.
  • درخواست عضویت نوشته باشند.
  • در شرکت تعاونی دیگری عضو نباشد.
  • متعهد به رعایت مقررات مربوط به تعاونی شود.

 

مراحل تاسیس شرکت تعاونی

برای ثبت شرکت تعاونی هیئت موسسی از متقاضیان شراکت در این شرکت تشکیل می شود تا طرح اولیه اساسنامه و دعوت نامه برای عضو گیری شرکت را تهیه کنند. بعد از آن اولین مجمع عمومی شرکت را تشکیل داده و در آن اساسنامه شرکت را به طور رسمی تصویب کرده و هیئت مدیره شرکت را تعیین می کنند.

 

مدارک ثبت شرکت تعاونی

  • کپی شناسنامه و مدرک تحصیلی شرکا
  • گواهی پایان خدمت نظام وظیفه یا معافیت از خدمت
  • برگ نداشتن سو پیشینه شرکا.

اداره تعاونی بعد از وصول مدارک و درخواست ثبت شرکت تعاونی 5 روز فرصت دارد این درخواست را مورد بررسی قرارداده و نظر مثبت یا منفی خود را اعلام کند.

قرارداد های عمومی - حق جو

قرارداد عمومی

قرارداد عمومی در واقع قراردادی است که برای انجام خدمات عمومی با یک اداره عمومی یا دولتی بسته می شود.

 

نمونه قراردادهای عمومی

 

قرارداد تقسیم ارث

وقتی شخصی فوت می کند اموالی را از خود برای وراث به جای می گذارد. گاهی ورثه برای تعیین میزان ارث  و تقسیم آن به دادگاه رجوع و گواهی انحصار وراثت می گیرند. گاهی هم خود ورثه طبق قانون و با توافق، اقدام به تقسیم ارث می کنند.

برای جلوگیری از اختلافات آینده بهتر است وراث برای تقسیم ارث به صورت توافقی قرارداد تقسیم ارث منعقد کنند.

 

حق ارتفاق (حق دسترسی)

حق ارتفاق، زمانی به وجود می آید که دو ملک در کنار هم باشند و برای یکی از آنها در ملک دیگری حقی وجود داشته باشد مثل حق عبور، حق مجرا، حق ناودان.

این حق قائم به ملک است نه مالک آن، یعنی اگر ملکی حق ارتفاقی در ملک دیگری داشته باشد هر شخصی مالک آن ملک شود می تواند از آن حق سود ببرد.

حق ارتفاق جدای از ملک قابل انتقال نیس یعنی هیچ مالکی نمی تواند حق ارتفاق ملک خود را به دیگری منتقل کند.

حق ارتفاق یک حق دائمی است اما در مواردی ممکن است مالک این حق را به طور موقت برای همسایه ایجاد کند.

اگر ملکی که دارای حق ارتفاق است به صورت مشاع بین چند نفر مشترک باشد و این ملک را بین خود تقسیم کنند حق ارتفاق آن تقسیم نمی شود بلکه همه مالکین می توانند از این حق بهره مند شوند.

 

قرارداد داوری

طبق قانون طرفین اختلاف باید اسناد و مدارک خود را به داور تحویل دهند. پس بهتر است در قبال تسلیم اسناد و مدارک خود به داور از او رسید بگیرید.

ممکن است افراد ضمن قرارداد منعقده بین خود شرط کنند که در صورت بروز اختلاف، آن را با مراجعه به داوری حل کنند به این شرط، شرط داوری گویند. ضمن این شرط باید موضوعات مجاز برای رسیدگی داور، تعداد داوران وهمچنین نام اشخاصی که به عنوان داور انتخاب کرده اند را مشخص کنند.

 

قرارداد عمومی

 

پیمان نامه عدم افشا

پیمان نامه عدم افشا، قراردادی است که در آن دو طرف توافق می کنند اطلاعات خود را در زمینه خاصی و برای رسیدن به اهداف خاصی به اشتراک بگذارند و همه این موارد را از افراد دیگر مخفی کنند.

 

قرارداد کار

ویژگی های قرارداد کار

  • مورد قرارداد باید مشروع باشد.
  • موضوع قرارداد باید معین باشد.
  • طرفین قرارداد برای انجام کار یا تصرف در اموال خود ممنوعیت نداشته باشند.

در قرارداد کار علاوه برمشخصات طرفین باید مواردی مثل نوع کار یا وظیفه که کارگر باید انجام دهد، حقوق او، ساعت و محل انجام کار، تعطیلات و مرخصی ها، تاریخ انعقاد قرارداد و مدت قرارداد در صورتی که قرارداد موقت باشد، مشخص شود.

از هر قرارداد کار باید 4 نسخه تهیه شود یکی از نسخ نزد کارگر و دیگری نزد کارفرما نگه داشته می شود دو نسخه دیگر را هم یکی را به اداره کار و دیگری را به شورای اسلامی کار یا نماینده کارگر می فرستند.

 

قرارداد کار موقت

قرارداد کار موقت، همانطور که از نام آن مشخص است یک قرارداد موقت است که در طول مدت آن برای کارفرما حق فسخ قرارداد وجود ندارد.

اگر کارگری در انجام وظایف خود کوتاهی کند به طوری که در روند کاری کارگاه خللی ایجاد شود، کارفرما می تواند با اثبات این موضوع در شورای اسلامی کار و جلب نظر مثبت شورا، قرارداد را قبل از پایان مدت آن فسخ کند.

تکرار و تمدید قرارداد کار موقت باعث تبدیل آن به قرارداد دائم نمی شود ولی چنانچه کارفرمایی تمایل به تبدیل قرارداد کار دائمی به موقت داشته باشد و کارگر ناراضی باشد می تواند با مراجعه به هیئت حل اختلاف وزارت کار علیه کارفرما خود به این علت شکایت کند.

 

قرارداد کار دائم

اگر در قراردادِ کارهایی که جنبه دائمی دارند مدت ذکر نشود این قراردادها قرارداد کار دائم محسوب شده که تاریخ شروع دارند ولی تاریخ انقضا ندارند. البته قانون به کارفرما این امکان را داده است که برای مدت 3 ماه قرارداد کار آزمایشی منعقد کند و پس از 3 ماه در صورت رضایت از کارگر قرارداد کار دائم تنظیم کند.

قرارداد داوری - حق جو

قرارداد داوری

داوری در اصطلاح حقوقی به معنی حل اختلافات موجود بین افراد توسط فردی غیر از قاضی و بدون رعایت تشریفات دادگستری است.

افراد ممکن است ضمن قرارداد منعقده بین خود شرط کنند که در زمان بروز اختلاف برای حل آن، به جای دادگستری به داوری رجوع کنند یا حتی بعد از بروز اختلاف، تصمیم به حل و فصل آن از طریق داوری بگیرند.

این شرط بیشتر در قراردادهای تجاری بین المللی که بین اتباع چند کشور منعقد می شود، کاربرد دارد زیرا معمولا این افراد تمایلی به حل اختلافات خود در دادگاه های کشور متبوع طرف معامله را ندارند به این دلیل که نسبت به قوانین کشورهای متبوع طرفین معامله آگاهی نداشته و شاید حتی در مواردی، قوانین این کشورها را کارآمد ندانند.

تعداد داوران باید فرد باشد و هر زمان که دو طرف اختلاف برای انتخاب داور به نتیجه نرسیدند باید هر کدام یک داور اختصاصی انتخاب کنند و یک نفر سومی را هم با توافق برگزینند.

 

قرارداد داوری

انواع داوری

  • داوری داخلی و خارجی: منظور از داوری داخلی داوری در داخل کشور و طبق قانون ایران و منظور از داوری خارجی داوری است که یک طرف اختلاف تبعه کشور خارجی باشد.
  • داوری خاص (موردی) و داوری نهادی (سازمانی): داوری خاص زمانی است که بابت بروز اختلافی، طرفین یک نفر را به عنوان داور انتخاب کرده و قواعد رسیدگی به موضوع را مشخص می کنند. این نوع داوری پس از رسیدگی به اختلافات طرفین منحل می شود. داوری سازمانی، سازمانی است که با قواعد خاص برای انجام داوری تشکیل شده و پس از رسیدگی به اختلافات و انجام داوری از بین نمی رود.
  • داوری الزامی و اختیاری: داوری الزامی داوری است که به موجب قانون یا نظر دادگاه، طرفین باید ابتدا برای حل اختلافات خود به داوری رجوع کنند مثل داوری در طلاق که ابتدا زن و شوهر برای حل اختلافات خود باید به داوری رجوع کنند همچنین طبق قانون برای حل اختلافات ناشی از پیش فروش ساختمان هم طرفین باید به داوری مراجعه کنند. اما داوری اختیاری زمانی است که طرفین اختلاف خود تصمیم به حل و فصل آن از طریق داوری می گیرند.

ممکن است افراد ضمن قرارداد منعقده بین خود شرط کنند که در صورت بروز اختلاف، آن را با مراجعه به داوری حل کنند به این شرط، شرط داوری گویند. ضمن این شرط باید موضوعات مجاز برای رسیدگی داور، تعداد داوران وهمچنین نام اشخاصی که به عنوان داور انتخاب کرده اند را مشخص کنند.

حتی طرفین می توانند شرط کنند در صورت بروز اختلاف، به مرکز داوری اتاق ایران رجوع کنند که طبق قوانین، اساسنامه و آیین نامه آن مرکز به اختلافاتشان رسیدگی شود.

 

انتخاب داور

داور ممکن است توسط

1) دادگاه

2) طرفین اختلاف

3) شخص ثالث انتخاب شود.

 

قرارداد داوری

 

دعاوی غیر قابل ارجاع به داوری

برخی از دعاوی مثل دعوای مربوط به ورشکستگی، دعوای کیفری (رسیدگی به جرائم)، دعوای مربوط به نَسَب (اثباط رابطه پدری-فرزندی و …) و همچنین دعاوی مربوط به اصل نکاح مثل صحت عقد، فسخ آن به علت بیماری یا … باید در دادگاه رسیدگی شوند و رسیدگی به این گونه دعاوی از طریق داوری ممکن نیست.

 

اشخاصی که صلاحیت داوری ندارند

  • اشخاصی که اهلیت قانونی ندارند یعنی بالغ، عاقل و رشید نیستند مثل صغار و مجانین. افراد سفیه (کسانی که توانایی اداره امور مالی خود را ندارند) نمی توانند در زمینه های مالی داوری کنند ولی در زمینه های غیرمالی می توانند به عنوان داور انتخاب شوند.
  • افرادی که به موجب حکم قطعی دادگاه از انجام داوری یا دادرسی محروم شده اند.
  • تمام قضات و کارمندان قوه قضاییه در هر حوزه ای که مشغول به کار باشند حتی اگر تعلیق شده باشند حق داوری ندارند.

 

تکلیف طرفین اختلاف

طبق قانون طرفین اختلاف باید اسناد و مدارک خود را به داور تحویل دهند. پس بهتر است در قبال تسلیم اسناد و مدارک خود به داور از او رسید بگیرید.

 

تکلیف داوران

داوران باید قبولی خود را به طرفین اطلاع بدهند، مدت داوری از زمان اعلام قبولی آغاز می شود. داوران باید مدارک، اسناد و توضیحات طرفین را شنیده و در صورت نیاز از نظر کارشناس برای مشخص شدن موضوعات استفاده کنند و در نهایت رای صادر کنند.

اگر برای داوری اختیار ایجاد صلح در نظر گرفته شده باشد، او می تواند بین طرفین صلح ایجاد کند به این منظور باید صلح نامه ای تنظیم کرده و خود داور و طرفین ذیل آن را امضا کنند.

 

ابلاغ رای داوری

طرفین می توانند نحوه ابلاغ رای داور را مشخص کنند ولی در صورتی که مشخص نکرده باشند، چه دادگاه آنها را به داوری ارجاع داده باشد چه خودشان به داوری مراجعه کرده باشند در هر حال داور رای خود را به دفتر دادگاه ارجاع کننده یا دادگاه صالح به رسیدگی به موضوع اختلاف تسلیم می کند. دفتر دادگاه رای داور را بایگانی کرده و رونوشت گواهی شده آن را به طرفین اختلاف ابلاغ می کند.

 

اعتراض به رای داوری

گاهی طرفین توافق می کنند که رای داور قاطع اختلاف بین آنها باشد در این صورت دیگر آنها حق اعتراض به رای داوری را ندارند.

اما اگر چنین توافقی نکنند از زمان ابلاغ رای داور کسانی که در ایران زندگی میکنند 20 روز و افراد مقیم خارج 2 ماه مهلت دارند به رای داور در دادگاهی که آنها را به داوری ارجاع داده است یا دادگاهی که صالح به رسیدگی به موضوع مورد اختلاف است اعتراض کنند.

 

اجرا رای داوری

از زمان صدور رای داوری، محکوم علیه باید ظرف 20 روز حکم داور را اجرا کند. در غیر این صورت ذینفع می تواند با مراجعه به دادگاه براساس رای داوری درخواست اجراییه کند.